Nou al een tijdje niks geschreven op dit blog. Wordt wel weer eens tijd.
wat voor over hebben wanneer je deze soort wilt kweken.
Ik had op de Phasma meeting 2 vrouwtjes en 1 mannetje gekregen. 1 vrouwtje was adult en de rest was sub-adult. Het mannetje heeft het niet overleefd dus ik moest op zoek naar een mannetje. Dat viel nog niet mee. Van alle Haaniella soorten is dit toch degene die het meeste in kweek is. 
Toch had eigenlijk niemand die ze kweekt een mannetje over. Uiteindelijk heeft Ingo voor mij uit Duitsland enkele mannetjes meegenomen naar de meeting afgelopen april. Ook van Kjell heb ik een mannetje ontvangen.
Ik heb onder in hun verblijf cactusaarde liggen. De eieren laat ik gewoon uitkomen in de bak. Tenminste dat is de bedoeling. Ik denk dat de vrouwtjes nu ongeveer aan de leg zijn. Dat betekent dat rond april 2011 ik mogelijk de eerste nimfen kan zien. Nog eventjes geduld dus.
Het is een bijzonder mooie soort. Petro had ook een bakje met volwassen dieren en een sub-adulte vrouw. Ik had een bakje met nimfen maar ik wilde graag volwassen dieren en Petro wou wel ruilen. Alsnog dank je wel :). Helaas is de sub-adulte vrouw reeds overleden. Ze was helaas tussen 2 takken braam gekomen die in de bak werden gezet. Ze is daarbij dermate gewond geraakt dat ze niet meer is opgeknapt. Vooral de mannetjes zijn erg mooi qua kleur. 
Ik heb nog geen eitjes gevonden dus het vrouwje is waarschijnlijk nog geen 6 weken volwassen. Ze paart wel dus dat komt wel goed.
Dit keer was het wat minder druk op de halfjaarlijkse Phasma-meeting. Deze keer was het weer in Belgie (Genk). De dag van te voren heb ik alles ingepakt. Wat dieren voor Kjell, Niels en verder wilde ik een aantal soorten minderen zodat er weer wat ruimte vrij kwam voor andere soorten.
Ook Frank Henneman gaf een lezing over zijn bezoek aan Texas waar hij samen met Oscar Conleheen is geweest. Wat is dat land mooi zeg. Ik ben echt jaloers.
Toen begon het leukste van iedere Phasma meeting, de verdeling van de surplus. Ik wist dat Ingo 1 bakje met Mearnsiana bullosa bij de surplus had gezet. Op mijn verlanglijst die ik inleverde bij Stijn had ik dus ook alleen Mearnsiana bullosa opgezet. En ik had geluk. Ik kreeg het bakje. Mijn 3de nieuwe soort was binnen.
Vervolgens werd de overgebleven surplus verdeeld. Ik had van te voren bedacht dat ik nog 2 nieuwe soorten mocht hebben. De eerste soort die nog overbleef en die ik verkreeg was een Dares soort Dares validispinus (PSG 38) Even later kon ik ook Dares verrucosus (PSG 69) krijgen. 2 zeer kleine soorten.
Verder heb ik ook nieuw bloed gekeregen voor mijn kweken, Oreophoetes peruana (PSG 84), Epidares nolimetangere (PSG 99) en Hypocyrtus vittatus (PSG 297). Helaas was ik niet sterk genoeg en heb naast de Dares soorten nog 3 nieuwe soorten meegenomen. Phenacephorus sepilokensis (PSG 161), ik heb deze soort nog niet eens uitgepakt. Ik neem ze morgen mee naar cxhool en zet ze daar in een bak; Peruphasma schultei (PSG 270), deze soort heb ik al eerder gehadmaar ik wou ze weer opnieuw om ze op school te zetten. Ze kunnen lekker droog staan en dat is voor school wel handig. Ik heb ze nu echter ook thuis weer in een bak gezet; Onchestus rentzi (PSG 308), ik dacht eigenlijk dat dit Diesbachia tamyris was waar ik eitjes van heb die nu uitkomen. Niets is minder waar. Maar weer een nieuwe soort dus; En tenslotte Periphetes forcipates (PSG 310), een fantastisch mooie soort die ik al langer wou hebben. Kortom weer heel wat diertjes hebben een mooi huis gevonden bij mij. Ik was erg content met de meegenomen dieren. Het was wel veel maar uiteindelijk heb ik nog steeds geen dubbele soorten in mijn bakken.
Vandaag ben ik naar de beurs Terraria 2010 in Houten 
geweest. Ik heb de handen op de knip gehouden en weinig gekocht. Een warmntelamp voor bij de Heteropteryx dilatata. Ook heb ik wat springstaartjes gekocht. en wt doosjes voor de eitjes. Ik heb van Nico (via het form van http://www.wandelendetakken.be/ ) zijn kweek Haaniella erringtoniae gekregen. Ik wil graag meer Haaniella soorten dus ik was er erg blij mee.
e geboorte. Het nimfje van Cranidium gibbosum is bijizonder mooi. Het schijnt geen makkelijke soort te zijn. Ik heb het nimfje meteen in een grote bak gezet van 30x30x50 met zowel boven als beneden een ventilatiestrip. Volgens verscheidene caresheets moeten ze verlucht zitten. Op het ven
tilatie gedeelte bovenop ligt een PC ventilator die 5 maal per dag 3 minuten blaast. Verder ga ik ze slechts Salal voeren. Ik twijfel nog of ik het vewarmingsmatje wat ik nog heb liggen zal gaan gebruiken. Indien ja zal ik er toch ook een thermostaat tussen moeten plaatsen. Sommigen beweren dat een temperatuur van 18-22 graden genoeg is. Een overlevingspercentage van 95% (Baudain) Dan zou ik geen verwarming nodig hebben. Iemand anders beweert 20-26 graden waarbij er geen uitval zou zijn. Nou ja ik ga daarover nog eens goed nadenken. Laat ik het eerst maar eens zo proberen. Ik hou u op de hoogte.
De meeste mannetjes zijn namelijk rood. Gelukkig heb ik minimaal 2 mannetjes zitten. In het terrarium zet ik gewoon een varen. Die varen gaat ongeveer 2 maanden mee. Ik heb in mijn klas altijd wel varen staan die ik goed uitspoel. Zo zorg ik ervoor dat ik altijd onbespoten varen heb. Van mijn eerste kweek had ik geen eitjes overgehouden. De laag aarde in het terrarium was heel dun en was veel te droog geworden waardoor de eitjes waarschijnlijk uitgedroogd waren.
. Ik heb besloten om de aarde eruit te halen en de bodem te vervangen door keukenpapier. Er staat nog steeds een bakje met aarde in het terrarium daarin kunnen de vrouwtjes hun eieren steken. 
boom in de bak. Nu kan ik ook de eieren makkelijk uitzoeken. Zodoende kan ik ook wat meer aan geboortebeperking doen. Iets wat wel nodig is bij deze soort.
Daartoe snijd ik haar buik openen. Nu is het zaak zoveel mogelijk van haar ingewanden te verwijderen. Via haar achtereinde kun je ook veel spul eruit halen. Wanneer dit is gedaan vul ik haar lichaam weer op met w
atten. Dit zorgt ervoor dat het lichaam mooi vol blijft. Daarna heb ik haar weer op een zo natuurlijk mogelijke manier gezet. 
Op marktplaats zijn ze vaak goedkoop te krijgen. Ik heb nu al 2 bakken: 1 van 30x30x30 en 1 van 30x30x45. Dat is wel een handige maat. 
Ik ben een tiijdje terug begonnen met het prepareren van de dode insecten. Je kunt eigenlijk op 3 manieren de insecten prepareren. De officiele manier is met een vleugel open. De andere dicht. Meestal worden de poten naast het lichaam recht neergelegd. Dit is de manier waarop entomologen het doen zodat ze eventueel onderzoek kunnen doen. Daarbij is de labelling misschien nog wel het belangrijkste. Ik probeer ze op te zetten in een natuurlijke houding alleen wel met de vleugels uitgeklapt. De vleugels span je op. Eeen dun papiertje leg je op de vleugel. De papiertjes speld je op zodat de vleugels uitgeklapt blijven. Wanneer je het insect hebt opgespeld moet je het een flinke tijd laten drogen.
Om dit proces te versnellen zet ik ze weleens in een oven van 40 graden. Wanneer ze helemaal opgedroogd zijn zij ze hard en heel breekbaar. Vooral het uithalen van de spelden geeft dan veel problemen. Vandaag heb ik een Extatosoma tiaratum mannetje opgespeld. Hopenlijk droogt hij goed. De bedoeling is dat ik van ieder soort die ik heb gekweekt een koppeltje prepareer. Ik bewaar ze in insectendozen. Deze insectendozen koop ik bij Vermandel. Ik ben er wel achter dat me dat veel ruimte (en geld) gaat kosten. De grote soorten vullen een doos nogal snel. Ik zal volgende week een paar foto's maken van de geprepareerde dieren.
Van Martijn kreeg ik de rode variant eitjes. Beide varianten kwamen ongeveer gelijktijdig uit het ei. Op een gegeven moment ging het mis. Vrijwel alle nimfjes van de blauwe variant die ik nog niet had verzonden stierven. Ik hield er zelf niet zoveel over. Van de nimfen van de rode variant overleefde geen enkele exemplaar. Waarschijnlijk hield ik ze niet verlucht genoeg. Uiteindelijk hield ik 3 vrouwen over. Geen enkele man! En de mannetjes zijn juist zo mooi!
De Extatosoma tiaratum tiaratum (PSG 9) is een populaire soort in de kweek. Ik vind ze niet zo moeilijk om te kweken. In eerste instantie had ik de soort op braam maar ik geef ze nu enkel nog eucalyptus. Zeker in de winter is er makkelijker aan eucalyptus te komen (ten minste als je bereid bent ervoor te betalen). Eucalyptus is eigenlijk nooit bespoten. Als bodembedekking gebruik ik nu gewoon k
eukenpapier. De eitjes zijn dan makkelijk uit te rapen.
Hiervoor ben ik naar de vogelkelder gegaan. Een bijzondere dierenwinkel in Den Haag. Daar heb ik mijn tweede soort wandelende takken aangeschaft, waarschijnlijk Medauroidea extradentata (PSG 5). Helaas hebben deze takken een koude kerstvakantie niet overleefd.
